Ulga na nowe technologie

Odliczeniu podlega ulga na nowe technologie. Nowymi technologiami określa się wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalonych wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 96, poz. 615).

Z odliczenia korzystać mogą wyłącznie podatnicy prowadzący działalność gospodarczą rozliczaną na zasadach ogólnych i dokonuje się go w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki. Jeżeli jednak podatnik osiąga za rok podatkowy stratę lub wielkość dochodu jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie trzy lata podatkowe licząc od końca roku, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Odliczenia od dochodu nie mogą przekroczyć 50 % kwoty wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej, w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku. Jeżeli dokonano przedpłat (zadatków) roku poprzedzającym rok wprowadzenia technologii do ewidencji, uznaje się je za poniesione w roku jej wprowadzenia do tej ewidencji.